Erik Faas schrijft Ode aan Rinus

Erik Faas schrijft 'Ode aan Rinus' (21-12-20)



Beste lezers van de site van Rinus,

 

Een tijdje geleden ging ik een dagje met Rinus vissen en stelde hem de vraag of hij weleens was benaderd om geïnterviewd te worden voor zijn site www.nogwatgevangen.nl. Op deze vraag antwoordde hij ontkennend, dus vond ik het de hoogste tijd om zelf in de pen te klimmen om Rinus eens in de schijnwerpers te zetten.

 

Allereerst wil ik wel even stilstaan bij zijn toenmalig initiatief om deze site, volkomen belangeloos, in 2005 op te starten. Zijn doel was om visverhalen in de brede zin van het woord met elkaar te delen in de regio Gouda/Alphen a/d Rijn maar ook daarbuiten. We zijn nu alweer 15 jaar (!) verder en het feit is dat de site nog steeds (minimaal) wekelijks door Rinus wordt geactualiseerd en ook nog steeds wordt gevoed met informatie van/via andere vissers. In mijn beleving zouden nog meer vissers hun input aan Rinus kunnen geven (al is het maar af en toe met een mooie vangst of ervaring), maar dit neemt zeker niet weg dat er vele vissers zijn die frequent en trouw op de site van Rinus kijken en de updates zeer waarderen.

 

Zoals gemeld heb ik een maandje geleden met Rinus gevist in de Hollandsche/Stille IJssel in Haastrecht, waar Rinus ook geboren en getogen is en al vroeg aan de waterkant te vinden was. Met zijn vader en vriendjes ging hij vaak vissen in de omgeving van Haastrecht/Vlist en dit was natuurlijk geen straf voor een oer Hollandse jongen in die tijd. Vissen op baars in de sloten op de kroostranden of bijv. langs de Stille IJssel met iets dat op een vaste hengel en een simmetje leek. De gelikte materialen van nu waren toen nog lang niet geboren. Het was toen al wel duidelijk dat vissen een belangrijk deel in zijn leven zou krijgen. Rinus heeft mij bij deze vissessie uitgebreid over deze goede oude tijd en mooie ervaringen verteld. Onlangs heeft hij zelfs in het AD gestaan met een uitgebreid verhaal en foto’s met herinneringen en gebeurtenissen uit Haastrecht.

 

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en al vrij snel kwam de specifiekere passie voor het wedstrijdvissen. Vanaf de jaren 70 (hij had zich amper bij deze vereniging ingeschreven) viste Rinus fanatiek en succesvol mee om de prijzen bij de HSW (de Hengelsportvereniging van Waddinxveen). Hij was in die tijd namelijk al verhuisd naar Waddinxveen en het was toen allemaal de vaste hengel dat de klok sloeg. Zelf leerde ik Rinus kennen aan de Gouwe waar hij regelmatig te vinden was voor vissessies waar hij de nodige materialen en technieken uitprobeerde die verder werden gefinetuned. Ik kan me nog de nodige sessies herinneren waar Rinus met de mooiere dagen, heerlijk aan de Gouwe zat en Rita, zijn vrouw en toeverlaat, heerlijk met een boek erbij zat of zelfs sportief met skates haar rondjes aan het skeeleren was. Wat ik toen nog niet wist is dat Rita ook begaan is met de hobby van Rinus en hem tijdens vissessies altijd even belt uit pure belangstelling of alles goed gaat (wat uiteraard wederzijds is) en hoe zijn vangsten zijn.

 

Wat zo’n beetje synoniem aan Rinus is, is het organiseren van wedstrijden, waarbij het nemen van het voortouw hierin hem heel makkelijk en natuurlijk afgaat. Zo lang ik Rinus al ken neemt hij veel wedstrijdtaken voor zijn rekening en hierbij floreert de hele witvis wedstrijdgroep binnen de HSW. Of het nu om de wedstrijden van de HSW gaat, de grotere jaarlijkse wedstrijd in de Waddinxveen Sportweek, later omgedoopt tot de bekende Regiowedstrijd, de 3-kamp, Ring Zevenhuizen of in overleg met John Kooij en Daan de najaarswedstrijden. Rinus neemt het voortouw en zorgt dat het vertrouwd loopt en tot een prima einde komt. Het is natuurlijk ook niet toevallig dat deze wedstrijden in no time vol zitten. Bij de grotere wedstrijden moet ik wel aantekenen dat Rinus dan kan rekenen op een mooi groepje verenigingsgenoten, die prima hun mannetje staan. Want bij het organiseren komt heel wat kijken qua initiatief, tijd, inzet en energie, wat velen zich niet genoeg realiseren.

 

Met het aantreden van het feeder tijdperk kwam Rinus nog beter in zijn element, want al is Rinus een first class allround visser die uitstekend uit de voeten kan met de vaste hengel, het vissen met de feeder was en is hem helemaal op het lijf geschreven. Zelden heb ik iemand met zoveel techniek en strakheid een voerkorf zien wegzetten.

 

De erelijst en prijzenkast van Rinus liegt er in zijn lange carrière ook niet om. Van het winnen van Delfts blauw bij NK’s tot het winnen van ontelbare wedstrijden van groot tot klein staan op zijn palmares en de tijd heeft nog steeds geen vat op deze man. Zelf ben ik overtuigd dat Rinus, sinds zijn pensioen, alleen maar beter is gaan vissen. Ook niet helemaal raar, want hij heeft nu nog meer tijd om zijn geliefde hobby uit te oefenen en allerlei dingen uit te proberen. Door er nog een verrassend laatste uurtje aan vast te plakken kan zijn vangst van die dag opeens van redelijk tot zeer goed worden gekwalificeerd. Speciale herinneringen heb ik aan 2 grote koppelwedstrijden in de Ringvaart van de Haarlemmermeer (2001 met 160 koppels en 2016 met 90 koppels), die ik met Rinus heb gevist bij het Gat van Vijfhuizen waar we 2x erg dicht bij de overall winst waren, maar genoegen moesten nemen met de 2de plaats. Prachtige herinneringen natuurlijk, maar wat waren we dichtbij…

 

Rinus is altijd bereid om in de bres te springen of met een goed initiatief te komen (waar de site nogwatgevangen.nl natuurlijk een goed voorbeeld van is). Vrij recent mocht ik getuige zijn van enkele vergaderingen rondom het wel dan niet mogen vissen op een bepaald deel van o.a. de Oude Rijn. Hierbij heeft Rinus veel input gegeven om tot een oplossing te komen in goed overleg met sportvisserij Zuidwest Nederland en gelijkdenkenden van andere verenigingen.

 

Graag wil ik nog een persoonlijke note toevoegen en dat is het feit dat ik tijdens mijn revalidatie een hoop kaarten en andere steunbetuigingen heb mogen ontvangen, waaronder een gezamenlijke kaart van de HSW. Dan leer je toch wel welke mensen je in een mindere periode steunen en iets van zich laten horen en welke mooie, vaak jarenlange band je met bepaalde vissers hebt opgebouwd.

 

Vanuit dit punt kom ik meteen bij het positieve effect dat een dergelijke site als nogwatgevangen.nl met zich meebrengt. Het geeft namelijk toch een soort verbondenheid waarbij mensen bijv. weer van elkaar kunnen leren op hengelsportgebied, maar ook daarbuiten en elkaar beter leren kennen met alle positieve gevolgen van dien.

 

Als laatste wil ik Rinus complimenteren en feliciteren met het 15 jarig jubileum van zijn site en hem en zijn vrouw Rita en familie nog vele goede jaren toewensen. Tot weer snel aan de waterkant, allerliefst zonder Corona!

 

Met vriendelijke groet,

Erik Faas – Moordrecht.